Δυο βραδιές για τα λαϊκά παραμύθια 14-15/9 στο 51ο Φεστιβάλ Βιβλίου-Εκδόσεις ΑΠΟΠΕΙΡΑ αρ. περιπτέρου 169

Η συνεργασία του γράφοντα με τις εκδόσεις ΑΠΟΠΕΙΡΑ άνοιξε έναν πλατύ δρόμο στο χώρο των συλλογών της εμβληματικής σειράς "ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΤΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ" (ανελλιπώς από το 1994) με την κυκλοφορία έντεκα (11) επίτομων συλλογών -πέντε ατομικών και έξι συλλογικών υπό την προσωπική του επιμέλεια- από το 2007 μέχρι το 2023 σε μια πλούσια εκδοτική διαδρομή δεκαέξι ολόκληρων χρόνων.

Ο μελετητής του λαϊκού παραμυθιού Δημήτρης Β. Προύσαλης για 25 ολόκληρα χρόνια, προφορικός αφηγητής για 20 χρόνια-από το 2003 και υποψήφιος διδάκτορας με θέμα τον ουσιαστικό παράγοντα του αφηγητή στην προφορική αφήγηση, με την κυκλοφορία 26 βιβλίων (από τα οποία τα 23 με παραμυθολογικό περιεχόμενο) θα βρίσκεται 

το διήμερο Πέμπτη και Παρασκευή 14-15 Σεπτεμβρίου 2023 

και ώρες 20.00-22.30

στο περίπτερο αρ. 169 των Εκδόσεων ΑΠΟΠΕΙΡΑ για να ανταμώσει με τους φίλους και φίλες των λαϊκών παραμυθιών και να υπογράψει τα βιβλία του, αλλά και να κουβεντιάσει για ό,τι φέρει ο κόσμος των παραμυθιών και της αφήγησής τους.

Οι πέντε ατομικές συλλογές

Τα έξι συλλογικά σε επιμέλεια του γράφοντα (πρόλογος, σημειώσεις)

 

Δευτέρα 11/9 Στο περίπτερο των εκδόσεων Αρμός συνάντηση με τον Δημήτρη Β. Προύσαλη συζήτηση για παραμύθια, αφηγήσεις και υπογραφές

Με μεγάλη χαρά θα περιμένω τους παραμυθόφιλους και παραμυθόφιλες στο περίπτερο των εκδόσεων ΑΡΜΟΣ αρ. 30-32 στο 51ο Φεστιβάλ Βιβλίου που φιλοξενείται μετά από πολλά χρόνια στο "φυσικό" του χώρο, στο Πεδίο του Άρεως. Καλεσμένος των εκδόσεων ΑΡΜΟΣ είχα την τιμή της συνεργασίας από το 2009 μέχρι τις μέρες μας, μέσα από τρεις μέχρι σήμερα έντυπες εκδόσεις. 

Οι δύο πρόσφατες εκδόσεις των ετών 2022 και 2021 είχαν αφόρμηση τα δύο ορόσημα από τα 100 χρόνια της Μικρασιατικής Καταστροφής  (1922-2022) και τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση και την επανεκκίνηση του Ελληνισμού (1821-2021) και αφορούν σε σπάνιο υλικό από πολύτιμες και δυσεύρετες πηγές ενώ κυκλοφορεί και το σύντομο παιδικό διήγημα "Ο γαϊδαράκος των Χριστουγέννων" (Α΄ έκδοση 2009, Β΄ έκδοση 2021). 

Με την υποστήριξη της

 

Εξ αναβολής βραδιά αφήγησης 7/9/23 στο 51ο Φεστιβάλ Βιβλίου

Ο καιρός για τον οποίο θα αφηγούμασταν την Τρίτη έδωσε τα διαπιστευτήριά του, κι επέβαλε την αναβολή της βραδιάς αφήγησης με βροχόπτωση, μιας από τις 180 παράλληλες πολιτιστικών εκδηλώσεων του 51ου Φεστιβάλ Βιβλίου στο Πεδίο του Άρεως. Η εκδήλωση οργανώνεται από τις εκδόσεις ΕΥΜΑΡΟΣ, με επίκεντρο την αφήγηση παλιών αλλά αναπάντεχα επίκαιρων-δυστυχώς-μυθολογικών και παραμυθιακών ιστοριών από τις παραδόσεις των λαών του κόσμου.

την  Πέμπτη  7 Σεπτεμβρίου 2023 

και ώρα 21.30  

στη Σκηνή ΜΑΡΙΑ ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ με θέμα:

"Μια φορά...ήταν ένας καιρός: Ιστορίες παλιές για την κλιματική αλλαγή του σήμερα"

Η επιλογή της συγκεκριμένης θεματικής που θα παρουσιαστεί με τη μορφή παράστασης προφορικής αφήγησης, προέκυψε από τις επίκαιρες συνθήκες των ημερών, την κοινωνική αναγκαιότητα και την κρισιμότητα των δρομολογούμενων συνεπειών τους, και οι ιστορίες εμπεριέχονται στη συλλογή:

"Παραμύθια λαϊκά για να σώσουμε το Μεγάλο μας Σπίτι: 

Ιστορίες οικολογικής ευαισθητοποίησης"

Στην προφορική αφήγηση είναι ο Δημήτρης Β. Προύσαλης, και η συγκεκριμένη παράσταση παρουσιάστηκε στο 13ο Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου (29/7-6/8/2023) στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας.

Με την υποστήριξη της

 

Βραδιά Αφήγησης στο 51ο Φεστιβάλ Βιβλίου: Τρίτη 5/9 "Μια φορά...ήταν ένας καιρός: Ιστορίες παλιές για την κλιματική αλλαγή του σήμερα"

Βραδιά αφήγησης στα πλαίσια των 180 παράλληλων πολιτιστικών εκδηλώσεων του 51ου Φεστιβάλ Βιβλίου στο Πεδίο του Άρεως οργανώνεται από τις εκδόσεις ΕΥΜΑΡΟΣ, με επίκεντρο την αφήγηση παλιών αλλά αναπάντεχα επίκαιρων-δυστυχώς-μυθολογικών και παραμυθιακών ιστοριών από τις παραδόσεις των λαών του κόσμου.

την Τρίτη 5 Σεπτεμβρίου 2023 

και ώρα 21.30  

στη Σκηνή Μυρσίνη Ζορμπά (μετά το περίπτερο αρ. 50 δεξιά) με θέμα:

"Μια φορά...ήταν ένας καιρός: Ιστορίες παλιές για την κλιματική αλλαγή του σήμερα"

Η επιλογή της συγκεκριμένης θεματικής που θα παρουσιαστεί με τη μορφή παράστασης προφορικής αφήγησης, προέκυψε από τις επίκαιρες συνθήκες των ημερών, την κοινωνική αναγκαιότητα και την κρισιμότητα των δρομολογούμενων συνεπειών τους, και οι ιστορίες εμπεριέχονται στη συλλογή:

"Παραμύθια λαϊκά για να σώσουμε το Μεγάλο μας Σπίτι: 

Ιστορίες οικολογικής ευαισθητοποίησης"

Στην προφορική αφήγηση είναι ο Δημήτρης Β. Προύσαλης, στη μουσική συνοδεία ο Φίλιππος Πλακιάς και η συγκεκριμένη παράσταση παρουσιάστηκε στο 13ο Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου (29/7-6/8/2023) στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας.

Λίγο νωρίτερα την ίδια ημέρα της Τρίτης 5 Σεπτεμβρίου, από τις 20.30 μέχρι τις 21.30, ο Δημήτρης Β. Προύσαλης θα βρίσκεται στο περίπτερο αρ. 19 των εκδόσεων ΕΥΜΑΡΟΣ, για να ανταμωθεί με τους φίλους και φίλες του παραμυθόφιλου κόσμου και να υπογράφει τις τρεις συλλογές που είχε τη χαρά και την τιμή να κυκλοφορήσει στη συνεργασία του με τις εν λόγω εκδόσεις, κατά σειρά έκδοσης χρονολογικά από τη νεώτερη (2022) στην παλαιότερη (2017):

Με την υποστήριξη της:

 

Τα παραμύθια πάνε στο 51ο Φεστιβάλ Βιβλίου: Πεδίο Άρεως 1-17 Σεπτεμβρίου 2023

Μετά από πολλά χρόνια το Φεστιβάλ Βιβλίου, που πέρυσι έκλεισε το πενήντα του χρόνια, επιστρέφει στο φυσικό του χώρο, που δεν είναι άλλος από το Πεδίο του Άρεως, με κεντρική είσοδο στη συμβολή της Λεωφόρου Αλεξάνδρας με την οδό Μαυρομματαίων. Η φετινή διάρκεια της διοργάνωσης κρατά από 1-17 Σεπτεμβρίου, στην οποία συμμετέχουν 210 εκδότες που φιλοξενούνται σε 275 περίπτερα, ενώ στην ίδια χρονική περίοδο ξεδιπλώνονται 180 πολιτιστικές εκδηλώσεις όλων των μορφών (συναυλίες, παρουσιάσεις, θεατρικά δρώμενα, προφορικές αφηγήσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα κλπ). Το βιβλίο σποτελεί πάντα ένα ενδιαφέρον πλαίσιο που δημιουργεί σχέσεις ζωής με το πολυποίκιλο κοινό του όλων των ηλικίων, δρομολογώντας προσεγγίσεις, θεάσεις, αναγνώσεις αλλά και προκαλώντας μια σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Το 51ο Φεστιβάλ Βιβλίου διοργανώνει ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.), η Περιφέρεια Αττικής και ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (Ο.Π.Α.Ν.Δ.Α.) σε συνεργασία με το Μικρό Παρίσι των Αθηνών και το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, του Δήμου Αθηναίων, του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, του Εμπορικού Επιμελητηρίου Αθηνών και με την υποστήριξη της Vestart.

Τα παραμύθια που απαγκειάζουν μέσα σε βιβλία συλλογών, φιλοξενούνται και τούτη τη χρονιά σε έναν αριθμό εκδοτών που είχε ο γράφων την τιμή να συνεργαστεί μαζί τους και να δει να εκδίδεται το αποτέλεσμα του ιδιαίτερου ενδιαφέροντός του, που δεν είναι άλλο από τα λαϊκά παραμύθια.

Στο συγκεκριμένο φεστιβάλ του 2023 οι συλλογές που έχουν εκδοθεί με την επιμέλειά μου, άλλοτε προσωπικά και άλλοτε συλλογικά, θα εκτεθούν στα περίπτερα που διατηρούν οι εκδότες αλφαβητικά:

Εκδόσεις ΑΠΟΠΕΙΡΑ

 Περίπτερο 169 

Σάββατο 9- Κυριακή 10-Τετάρτη 13 Σεπτεμβρίου 2023, 

ώρες 20.00-22.00 

(Προσωπικά: "Παραμύθια του Κάτω Κόσμου" (2007,2010, 2020), "Ελληνόφωνα παραμύθια από την Κάτω Ιταλία" (2008,2010, 2020), "Παραμύθια των Παραμυθάδων" (2011), "Παραμύθια, μύθοι, παραδόσεις και άγνωστες ιστορίες από τον κόσμο του 1821" (2021), "Άσεμνα, σεκουαλικά λαϊκά παραμύθια" (2023)

(Συλλογικά με επιμέλεια: "Από το στόμα στο χαρτί ...κι από το χαρτί στο στόμα" (2014, 2020, 2021), "Παραμύθια των Ευχών" (2015), "Παραμύθια με δυνατές γυναίκες" (2016) Παραμύθια των Μεταμορφώσεων"(2018), "Παραμύθια με Σοφούς Τρελούς" (2029), "Μύθοι, Θρύλοι, παραδόσεις σαν παραμύθια" (2020)

Εκδόσεις ΑΡΜΟΣ

 Περίπτερο 30-32,  

Τετάρτη 6 Σεπτεμβρίου 2023, 

ώρες 20.00-22.00

("Πριν γίνουν πρόσφυγες τα παραμύθια: Δυτ. Μικρά Ασία-Καππαδοκία-Πόντος Λόγιες και επιστημονικές καταγραφές 1850-1921" (2022)/ "Μάχου υπέρ Πίστεως και Πατρίδος-Ιστορίες και αφηγήεις για το θρησκευτικό συνσίσθημα των Ελλήνων το 1821" (2021)/ "Ο γαϊδαράκος των Χριστουγέννων" (2009 & 2021)

Εκδόσεις ΕΥΜΑΡΟΣ, 

Περίπτερο 19, 

Τρίτη 5 Σεπτεμβρίου 2023, ώρες 20.30-21.30

("Παραμύθια λαϊκά ενάντια σε δύσκολους καιρούς: να συλλογάσαι, να ελπίζεις, να πράττεις" (2017 & 2020), "Παραμύθια λαϊκά για να σώσουμε το Μεγάλο μας Σπίτι: Ιστορίες οικολογικής ευαισθητοποίησης" (2020), "Παραμύθια λαϊκά από τα χώματα της Μάνας Μικρασίας: Του Ξεριζωμού και της Μνήμης 1922-2022" (2022)

Την ίδια ημέρα προγεραμματίζεται από τις εκδόσεις ΕΥΜΑΡΟΣ αφήγηση στη σκηνή Μυρσίνη Ζορμπά

Ο ερευνητής και μελετητής του λαϊκού παραμυθιού θα περιμένει με χαρά να ανταμώσει παλιούς/ές φίλους και ΄φίλες των λαίκών παραμυθιών για ενδιαφέρουσες κουβέντες και υπογραφές και να φτιάξει καινούργιες σχέσεις και φιλίες με αναδυόμενες συναντήσεις.

"Λαϊκό παραμύθι σημαίνει σοφία και παιχνίδι": Συνέντευξη του Βέλγου αφηγητή Adrien Lociuro στην εφημερίδα Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ

Εφημερίδα Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ Αρ. Φύλλου 30.088 

Παρασκευή 3 Αυγούστου 2023

ΣΤΗΛΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ σελ. 17

https://e-thessalia.gr/mila-o-proforikos-afigitis-antrien-lotsioyro-laiko-paramythi-simainei-sofia-kai-paichnidi/

Συνέντευξη στον Δημήτρη Β.  Προύσαλη

Με αφορμή τη διεθνή συμμετοχή από το Βέλγιο στο 13^ου Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου «Παραμύθια και Μύθοι στου Κένταυρου τη ράχη»,  είχαμε τη χαρά να συναντήσουμε και να συνομιλήσουμε με τον Αντριέν Λοτσιούρο (Adrien Lociuro), νέο πολλά υποσχόμενο προφορικό αφηγητή, ενόψει της παράστασης αφήγησής του.

Δημήτρης Β. Προύσαλης-Adrien Lociuro στο 13ο Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου

1.Μπορείτε να ορίσετε τι είναι για σας αφήγηση;

ΑΠ. Η αφήγηση είναι ευχαρίστηση και μοίρασμα. Είναι μια στιγμή πολύ ιδιαίτερη.  Ο αφηγητής γίνεται αφορμή  για να συναντήσουν και να ξυπνήσουν μέσα τους οι ακροατές το εσωτερικό τους βασίλειο. Κουβαλάμε όλοι μέσα μας έναν βασιλιά, έναν ταξιδιώτη ή ζητιάνο, μια αλεπού του δάσους ή ένα πουλάκι μαγικό. Σε μια καλή αφήγηση οι καρδιές γίνονται μία και ίσως προσεγγίζουμε  τι σημαίνει ανθρωπιά.

2. Τι σημαίνει για σας λαϊκό παραμύθι; Πιστεύετε πως είναι δικαιολογημένη ακόμη και  σήμερα η πολυποίκιλη ενασχόληση ενός πλήθους ανθρώπων μαζί του;

ΑΠ: Λαϊκό παραμύθι σημαίνει σοφία, σημαίνει παιχνίδι, σημαίνει γέλιο. Όταν ακούγεται λαϊκό παραμύθι δεν μιλάει ένας άνθρωπος, ο αφηγητής μόνο δηλαδή. Μιλάει πλήθος ανθρώπων, μιλάνε οι λαοί. Σχετικά με το αν δικαιολογείται σήμερα η ενασχόληση μαζί του, αυτό δεν το ορίζουμε εμείς. Αν ασχολούνται άνθρωποι διαφόρων οριζόντων και τεχνών με το λαϊκό παραμύθι, αυτό σημαίνει πως ακόμα κάτι μας προσφέρει.

Από τη φετινή του συμμετοχή στο 13ο Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου

Επικοινωνιακός, άμεσος, ειλικρινής, αληθινός, ήταν εκεί για να ταξιδέψουν οι ιστορίες

3. Τι ήταν αυτό που σας έφερε κοντά στο λαϊκό παραμύθι;

ΑΠ: Μέσα στην οικογένειά μας, η γιαγιά μου μας έλεγε ιστορίες από το χωριό της, λόγω της ιταλικής καταγωγής από τη Σικελία. Μας έλεγε ιστορίες αγάπης, ιστορίες της Μαφίας αλλά και ανέκδοτα, όπου βρίσκεται η ουσία των παραμυθιών. Είκοσι χρόνια μετά, κατάλαβα πως κάποια ανέκδοτα ήταν ιστορίες του Νασρεντίν Χότζα. Αργότερα ως φοιτητής στα παιδαγωγικά, οργανώθηκε από μια συγκάτοικό μου μια βραδιά αφήγησης στο σπίτι μας. Μου προτάθηκε να πω κι εγώ μια ιστορία, κι εγώ αφηγήθηκα μία που είχα ακούσει την προηγούμενη μόλις μέρα από έναν καθηγητή μου στη Σχολή. Αυτή υπήρξε η πρώτη φορά. Κάποιος μου είπε πως αφηγούμουν με τον τρόπο των παλιών κι αυτό ξύπνησε μέσα μου την επιθυμία. Όταν πέρασε ο καιρός, βρέθηκα σε διάφορα φεστιβάλ αφήγησης  στο Βέλγιο αλλά και σε συναντήσεις, σε βραδιές αφήγησης ως ακροατής. Κάποιοι αφηγητές μού άρεσαν πολύ και τους ρώτησα να μου πουν για την ενασχόλησή τους, τη σχέση τους με την αφήγηση. Ένας από αυτούς μου μίλησε για τον Ανρί Γκουγκώ (Henri Gougaud)  και το εργαστήρι του. Εκείνο το καλοκαίρι του 2015, εντελώς τυχαία-ή μήπως όχι;- μια φίλη μού δώρισε ένα βιβλίο του και από τότε τα πράγματα πήραν το δρόμο τους και βρέθηκα ανάμεσα στους μαθητές του, όπως είμαι και σήμερα.  Ανάμεσα στη βιωματική εμπειρία με τη γιαγιά μου και τον Α. Γκουγκώ παρουσιάστηκε στη ζωή μου, ένα ακόμη πρόσωπο, ο Νισίμ Αμόν (Nissim Amon), ένας δάσκαλος του Ζεν που δίδασκε μέσα από ιστορίες, αλλά πιθανά να συνέβαλαν και άλλα που με οδήγησαν στο δρόμο αυτό  δίχως να τα γνωρίζω.

 

5. Πείτε μας την άποψή σας, υπάρχει στις μέρες μας αναγκαιότητα για αφήγηση; Και αν ναι, πως το εξηγείτε;

ΑΠ. Σαφώς και υπάρχει τέτοια αναγκαιότητα. Ειδικά στις μέρες μας που όλα γίνονται από απόσταση, μέσω οθονών, εικόνων και βίντεο δέκα δευτερολέπτων. Πού είναι ο χρόνος και ο τόπος για να βρεθούμε όλοι μαζί με τις καρδιές μας ανοιχτές, να κάνουμε ένα διάλειμμα από τις δυσκολίες και τα άγχη της ζωής αλλά και τους καταιγιστικούς ρυθμούς της καθημερινότητας; Μπροστά στην ατομικοποίηση η δημιουργία συλλογικών κοινοτήτων είναι αναγκαία.

6. Ποια αφηγηματικά είδη υπάρχουν στο ρεπερτόριό σας; Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο που εσείς ξεχωρίζετε και γιατί;

ΑΠ. Δεν δίνω πολλή σημασία στην ταξινόμηση των ειδών. Όταν μου αρέσει μια ιστορία, την αφήνω να μου μιλήσει, χαίρομαι να την προσεγγίζω και να τη λέω με το δικό μου τρόπο. Καταλαβαίνω όμως πως αφηγούμαι περισσότερο λαϊκά παραμύθια από διαφορετικούς πολιτισμούς και προφορικές παραδόσεις που έχουν οικουμενικό χαρακτήρα, αφορούν το ταξίδι, το όνειρο και την αφύπνιση της συνείδησης.

 

Απλός κι ανεπιτήδευτος προφορικός αφηγητής

7. Με ποια κριτήρια επιλέγετε το υλικό που θα χρησιμοποιήσετε για μια αφήγησή σας;

ΑΠ. Άλλοτε τα κριτήρια επιλογής των ιστοριών μου εξαρτώνται από την πρόταση του φορέα ή του χώρου που με καλεί για συνεργασία, και άλλοτε τα κριτήρια τα καθορίζουν οι προσωπικές μου αναζητήσεις εκείνη την χρονική περίοδο. Σίγουρα όμως αφηγούμαι ιστορίες που μου αρέσουν πολύ και εκτιμώ πως μπορούν να γίνουν μια ευχάριστη αφήγηση για όλους.

 

9. Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζεται μια κινητικότητα στο χώρο της αφήγησης με την εμφάνιση νέων αφηγητών. Μπορείτε να σχολιάσετε το φαινόμενο αυτό; Τι παρατηρείτε εσείς στο Βέλγιο;

ΑΠ. Δοκιμάσαμε τις τηλεοράσεις, δοκιμάσαμε το ραδιόφωνο, δοκιμάσαμε το ιντερνέτ και ακόμη κάτι μας λείπει. Κάποιοι νέοι καταλαβαίνουν πως η προφορική αφήγηση έρχεται να γεμίσει αυτό το κενό. Επίσης  νέοι αφηγητές και ακροατές  αντιλαμβάνονται πως τα παραμύθια δεν απευθύνονται μόνο στους ηλικιωμένους και τα παιδιά. Μια βραδιά αφήγησης είναι ψυχαγωγία, διασκέδαση και  κοινωνικοποίηση ισότιμη με τους άλλους τρόπους. Στο Βέλγιο τα τελευταία σαράντα χρόνια καταγράφεται η νεοαφήγηση και χαιρόμαστε που πολλοί νέοι προτείνουν αφηγήσεις με σύγχρονα θέματα, δημιουργούν λέσχες αφήγησης και σχετικές εταιρείες βάζοντας την αφήγηση στη ζωή τους.

 

Ο Adrien Lociuro στη ραδιοφωνική του συνέντευξη στον Νίκο Βαραλή του Ραδιοφωνικού Σταθμού ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ της Ι. Μ. Δημητριάδος και Αλμυρού 108,4 FM

10. Τι ακριβώς θα μας παρουσιάσετε στο 13^ο Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου;

ΑΠ. Θα σας παρουσιάσω την Παρασκευή 4 Αυγούστου 2023 μια παράσταση αφήγησης με θέμα: «Ένα όνειρο πιο παλιό κι απ’ τον κόσμο» στα γαλλικά και ελληνικά. Πρόκειται για παραμύθια που μας έρχονται από τα μέρη της Περσίας, της Αρμενίας, της Ιαπωνίας και άλλων πολιτισμών που αφορούν τη σχέση του ονείρου με τη ζωή και την  προσπάθεια του ανθρώπου  να κάνει τη ζωή του ένα όμορφο όνειρο.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ του Adrien Lociuro

Ο Adrien Lociuro (Αντριέν Λοτσούρο) είναι Βέλγος αφηγητής. Γεννήθηκε στις Βρυξέλλες το 1984 κι έχει ρίζες σικελικές, βελγικές και ουγγαρέζικες.

To 1992 μετακόμισε στην Πάρο με την οικογένειά του και πήγε στο ελληνικό δημόσιο σχολείο. Έμαθε την ελληνική γλώσσα και ήταν σ’ επαφή με τον ελληνικό πολιτισμό επί δέκα χρόνια.

Επιστέφοντας στο Βέλγιο σπούδασε παιδαγωγικά και πληροφορική και εργάστηκε ως καθηγητής και ως παιδαγωγός δημιουργικής απασχόλησης.

To 2011 παρακολούθησε εργαστήρι αφήγησης παραμυθιών στο Διεθνές Φεστιβάλ Αφήγησης του Σινί όπου και ξεκίνησε η αφηγηματική του πορεία.

Από το 2015 έως σήμερα, o Adrien Lociuro είναι μαθητευόμενος του Ανρί Γκουγκό (Henri Gougaud), σπουδαίο Γάλλο αφηγητή και συλλέκτη παραμυθιών, συγγραφέα και μουσικoσυνθέτη.

O Adrien συμμετέχει ενεργά στο περίφημο μηνιαίο Εργαστήρι Ανρί Γκουγκό και μαζί με τους άλλους παραμυθάδες στήνουν τις Εξαίσιες Πτήσεις – καμπαρέ αφήγησης και μουσικής.

To 2020, κατά την πανδημία και τις απαγορεύσεις κυκλοφορίας, συμμετείχε σε μια ομάδα μουσικών, ηθοποιών και παραμυθάδων, που μέσω τηλεφωνικών κλήσεων κρατούσαν επαφή με απομονωμένους ανθρώπους.

Σήμερα ο Adrien ζει στο Βέλγιο κι επισκέπτεται συχνά την Ελλάδα. Γράφει ένα παιδικό βιβλίο, οργανώνει τις βραδιές αφήγησης Τα Παραμύθια του Γκονγκ και αφηγείται παραμύθια σε συλλογικότητες, καμπαρέ, σχολεία, βιβλιοθήκες, κέντρα περίθαλψης, γάμους, γενέθλια κ.ά. Οι αφηγήσεις του απευθύνονται σε ενήλικες, εφήβους και παιδιά.

Ιστότοπος : adrienlociuro.com

Facebook : www.facebook.com/AdrienLociuro

 

 

Σπύρος Τσίρος, από την Καλαμάτα στο Πήλιο – Εφημερίδα "Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ" Μια συνέντευξη για την αφήγηση και τα παραμύθια

 Από πρότερη αφήγηση του Σπύρου Τσίρου μέσα στο Εικαστικό Μουσείο του γλύπτη 

Νικόλα Παυλόπουλου  στον Άγιο Γεώργιο Νηλείας

Εφημερίδα Η ΘΕΣΣΑΛΙΑ Φύλλο της Τρίτης 8 Αυγούστου 2023

Στήλη ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

https://e-thessalia.gr/spyros-tsiros-apo-tin-kalamata-sto-pilio-mia-synenteyxi-gia-tin-afigisi-kai-ta-paramythia/

Συνέντευξη στον Δημήτρη Β. Προύσαλη

Το 13ο Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου (29/7 – 6/8) δημιούργησε τις προϋποθέσεις για ανταμώματα ανθρώπων και ιστοριών στο πλαίσιο των πλούσιων εννιαήμερων εκδηλώσεών του. Ανάμεσα στους μεμονωμένους αφηγητές, των συνολικά 46 αφηγητών και αφηγητριών που εμπλούτισαν και τίμησαν με τη συμμετοχή τους τις εκδηλώσεις, είναι και αυτή του προφορικού αφηγητή Σπύρου Τσίρου από την Καλαμάτα, που συμμετείχε για έκτη συνεχόμενη χρονιά από το 2018, φέτος μάλιστα με δύο παραστάσεις αφήγησης, για παιδιά και για ενήλικο ακροατήριο.

Από παλιότερη αφήγηση στην αυλή του Ι.Ν. Αγίου Γεωργίου

Μπορείτε να ορίσετε τι είναι για σας αφήγηση;

Για μένα αφήγηση είναι μια κατάθεση ψυχής, αφού μέσα από μια ιστορία που είναι χιλιοειπωμένη, προσθέτω το άχθος της ψυχής μου. Είναι μια μετουσίωση του φανταστικού σε προσωπική βιωματική εμπειρία. Γι’ αυτόν εξάλλου τον λόγο, η αφήγηση χρησιμοποιούνταν από όλους τους μεγάλους, φωτισμένους δασκάλους μέσα από τις παραβολές.

 

Πότε είχατε την πρώτη σας εμπειρία από αφήγηση;

Από τα χρόνια της εφηβείας μου έμπαινα στο κέντρο του λόγου, όταν στις παρέες μου έβγαινα κι έλεγα ανέκδοτα. Βέβαια τότε δεν είχα συναίσθηση πως αφηγούμουν. Αυτό ήρθε πολύ αργότερα. Θυμάμαι βέβαια τη μητέρα μου με καταγωγή από τη Μικρά Ασία -από τη μεριά της μητέρας της- να μου εξιστορεί παραμύθια πολύ λίγο.

 

Τι είναι για σας λαϊκό παραμύθι; 

Το λαϊκό παραμύθι είναι για μένα απόσταγμα σοφίας και ένα κανάλι επικοινωνίας ανάμεσα στις γενιές που έχουν περπατήσει πάνω σε αυτήν εδώ τη γη.

 

Ποια αφηγηματικά είδη υπάρχουν στο ρεπερτόριό σας; Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο που εσείς ξεχωρίζετε και γιατί;

Στο ρεπερτόριό μου συμπεριλαμβάνω ιστορίες σοφίας και ευτράπελα χιουμοριστικά παραμύθια. Η σοφία μέσα από το παραμύθι προσλαμβάνεται καλύτερα και χωνεύεται ευκολότερα. Αναφορικά με τις χιουμοριστικές ιστορίες, θεωρώ πως είναι ο καλύτερος τρόπος για κάποιον να αυτοσαρκαστεί, αλλά και να σαρκάσει και να καταδείξει τα κακώς κείμενα που ποτέ δε λείπουν από τον κόσμο των ανθρώπων σε όλες του τις εκδηλώσεις.

Από την αφήγηση του 2023 στο 13ο Φεστιβάλ Αφήγησης Πηλίου

Από πότε ξεκινήσατε να αφηγείστε; 

Ξεκίνησα να αφηγούμαι λαϊκά παραμύθια από το 2013 όταν έτυχε να παρακολουθήσω ένα σχετικό σεμινάριο, κατόπιν παρότρυνσης της συντρόφου μου. Όταν μπήκα στον κόσμο του παραμυθιού και άρχισα να τον γνωρίζω, μαγεύτηκα και κατάλαβα πως τούτος ο ταπεινός αγωγιάτης είναι που κουβαλάει το μήνυμα και τη γνώση από γενιά σε γενιά, ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζω δεν είναι δικά μου, μα είναι όλων των ανθρώπων και όλων των γενεών. Αυτός πιστεύω πως είναι ο ρόλος του παραμυθιού, να σε χτυπά στην πλάτη και να σου ανοίγει μιαν αγκαλιά παρηγοριάς.

 

Υπάρχει στις μέρες μας αναγκαιότητα για αφήγηση; Και αν ναι, πώς το εξηγείτε;

Σε μια εποχή που κατακλυζόμαστε από πληροφορία και εικόνες, έρχεται ο παραμυθάς  και με την επιλογή των κατάλληλων λέξεων πυροδοτεί την ατομική φαντασία, δημιουργώντας τις προσωπικές εικόνες του καθενός. Πιστεύω πως δεν είναι τυχαίο ότι αναβιώνει αυτή η πανάρχαια τέχνη, και το παραμύθι έρχεται να καλύψει τούτη την έρημο της φαντασίας.

Τι ήταν αυτό που σας έφερε κοντά στο λαϊκό παραμύθι;

Με έφερε η δίψα μου για γνώση και κατανόηση αυτών που μου συμβαίνουν, με οδήγησε στον τόπο του παραμυθιού, όπου εκεί βρήκα ένα πηγάδι να σβήσω τη δίψα μου, το οποίο είχαν σκάψει οι άλλοι, αλλά και η ανακούφιση πως από το ίδιο πηγάδι θα σβήσει τη δίψα αυτών που έρχονται μετά από εμάς.

 

Με ποια κριτήρια επιλέγετε το υλικό που θα χρησιμοποιήσετε για μια αφήγησή σας;                    Το μοναδικό κριτήριο είναι να βρίσκω κομμάτια μου μέσα σε αυτό το υλικό, να με ενδιαφέρουν. Ανεξάρτητα από το πού έχει καταγραφεί μια ιστορία, το παραμύθι είναι είδος οικουμενικό. Δεν το έχουν γράψει οι λαοί αλλά ο άνθρωπος, αφού κουβαλά πάθη ολωνών.

Τα τελευταία χρόνια παρουσιάζεται μια κινητικότητα στον χώρο τς αφήγησης με την εμφάνιση νέων αφηγητών. Μπορείτε να σχολιάσετε το φαινόμενο αυτό; 

Η αναβίωση αυτής της τέχνης δείχνει την αναγκαιότητα του σύγχρονου ανθρώπου να επιστρέψει στην κοιτίδα της βασικής, αρχικής γνώσης, πως είμαστε άνθρωποι. Το τεχνολογικό περιβάλλον γύρω μας μπορεί να αλλάζει, αλλά ο πυρήνας της ανθρώπινης ψυχής είναι ίδιος και αναλλοίωτος. Αυτό επιβεβαιώνουν τα λαϊκά παραμύθια.