Στων Παραμυθιών τα Σταυροδρόμια
Πέμπτη 23 Απριλίου 2026
4ο Φεστιβάλ Παραμυθιού Αιγιαλείας ¨Μια φορά κι έναν καιρό ..." 24-26 Απριλίου 2026
Τετάρτη 22 Απριλίου 2026
Δυο προφορικοί αφηγητές στα νέα πολλαπλά βιβλία Λογοτεχνίας του 2027-2028
Κάτω από την αναφορά στο βιογραφικό, την επιλεγμένη βιβλιογραφία και τις πηγές των παραμυθιών, γράφεται:
Σύνδεση με το κείμενο
"Η μακρόχρονη ενασχόληση του Δημήτρη Β. Προύσαλη με τη λαϊκή προφορική παράδοση, την τέχνη της αφήγησης και τη διδακτική αξία των παραμυθιών αποτυπώνεται στο απόσπασμα «Τα λόγια του ανέμου και τα λόγια της πέτρας» που έχετε την ευκαιρία να μελετήσετε στο βιβλίο."
Αναφορικά με την Λίλη Λαμπρέλλη, το λαϊκό παραμύθι "Η γριά και ο βάλτος" από τη συλλογή της "Η νύχτα του Κορακιού" Εκδόσεις Πατάκης, 2018
συμπεριλαμβάνεται στο διδακτικό πακέτο του αντίστοιχου μαθήματος-γνωστικού αντικειμένου υπό τον τίτλο "Φυτεύοντας Όστρακα" που προτείνει προς επιλογή οι Εκδόσεις ΠΕΔΙΟ, υπό την πολυπληθή συγγραφική ομάδα των:
Σοφία Αρμελινιού, Μεταπτυχιακό Δίπλωμα, ΠΤΔΕ ΕΚΠΑ, Φιλόλογος Εκπαιδευτικός Κωνσταντίνα Καλαούζη, Δρ Τμήματος Φιλολογίας ΑΠΘ, Σύμβουλος Εκπαίδευσης Τζίνα Καλογήρου, Καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας και της Διδακτικής της, ΠΤΔΕ ΕΚΠΑ Τάσος Μιχαηλίδης, Επίκουρος Καθηγητής Λογοτεχνίας και Φιλαναγνωσίας σε Βιβλιοθήκες, Τμήμα Αρχειονομίας, Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης ΠΑΔΑ Πολυξένη Κ. Μπίστα, Δρ Τμήματος Φιλολογίας Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, πρώην Σύμβουλος Α΄ ΙΕΠ Βάσω Οικονομοπούλου, Επίκουρη Καθηγήτρια Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, Λογοτεχνίας για Παιδιά και Νέους και Διδακτικών Εφαρμογών, ΠΤΔΕ ΕΚΠΑ Μαριάννα Τουτζιαράκη, ΜΔρ Διδακτικής της Λογοτεχνίας, ΠΤΔΕ ΕΚΠΑ, Μεταπτυχιακό Δίπλωμα, ΦΠΨ ΕΚΠΑ, Φιλόλογος, στην κατηγορία "Άξονας Β΄ Εξερεύνηση (Φαντασία, περιπέτεια και παιχνίδι) Συστάδα 1η Φαντασία (Παραμύθια) στις σελίδες 99-101.
ενώ ένα ακόμη κείμενό της από το ιστορικό διήγημα "Έντεκα μέρες του Απρίλη" των εκδόσεων Πατάκης συμπεριλαμβάνεται στο πακέτο των Εκδόσεων 24ώρες για την Α Γυμνασίου.
Ως γενική παρατήρηση θα μπορούσε κανείς να πει πως το είδος των λαϊκών παραμυθιών γενικά απουσιάζει από τα βιβλία της λογοτεχνίας του Γυμνασίου, αφού εκτός από τα άνω αναφερόμενα, συναντά κανείς μόνο τέσσερα κείμενα της συλλογής του Γεωργίου Μέγα- θα έλεγα με ατυχή θεματική επιλογή περιεχομένου- και δύο κείμενα από συλλογή του Λευκάδιου Χέρν της ιαπωνικής λαϊκής μυθοπλασίας.
Ο Απρίλης της Λέσχης Αφήγησης Χανίων-Κυριακή 26/4
Κυριακή 19 Απριλίου 2026
40ήμερο ευχών- Οι Πασχαλινές Ευχές από το Σ.ΕΠ.ΑΦ.Ι. (Σωματείο Επαγγελματιών Αφήγησης Ιστόρησης)
Οι Ευχές κατά τη λαϊκή αντίληψη έχουν διάρκεια επίδρασης και λειτουργικής χρήσης που κρατούν τουλάχιστον σαράντα ημέρες. Μέσα σε αυτή τη λογική, και με δεδομένο πως η Ανάσταση έχει όχι μόνο θρησκευτικό χαρακτήρα, αλλά και πολυεπίπεδα συμβολικό, αφού οι άνθρωποι αποτελούν πολυδιάστατα πλάσματα με λογιών λογιών σταυρώσεις επί γης, το Σωματείο Επαγγελματιών Αφήγησης Ιστόρησης κυκλοφόρησε μια κάρτα επικεντρωμένη σε ευχετήριες απευθύνσεις για την Ανάσταση και το Πάσχα.
Σε αυτές τις θερμές και ειλικρινείς ευχές, που διακονούν οι παραμυθάδες και επαγγελματίες αφηγήτριες με το "Χρόνια Πολλά" μέσα από την μακροημέρευση του κόσμου δια των προφορικών αφηγήσεων, την συλλογική ανάσα του κόσμου, κρύβεται ένα διαχρονικό μήνυμα για διαρκή αγώνα υπεράσπισης της ποιότητας ζωής που ολοένα και συστηματικά υπονομεύεται.
Χρόνια Πολλά, Χριστός Ανέστη, και μαζί κι ο άνθρωπος, ο μικρός-ο μέγας!
Πέμπτη 16 Απριλίου 2026
Το ταξίδι του Απριλίου στων παραμυθιών την ανάσα-Κυριακή 19/4
Οι συναντήσεις με ελεύθερη πάντα είσοδο, φιλοξενούνται στο Παρεκκλήσι του Αγίου Νεκταρίου του Ιερού Ναού Υψώσεως Τιμίου Σταυρού στην Κυψέλη και πραγματοποιούνται στις 11.30 π.μ. μετά τη Λειτουργία της Κυριακής και στην πλειοψηφία τους βιντεοσκοπούνται με σχετική ανάρτηση που ακολουθεί.
Στην αφήγηση είναι ο προφορικός αφηγητής, ερευνητής και μελετητής του λαϊκού παραμυθιού και υποψήφιος Δρ ΠΤΔΕ ΕΚΠΑ, Δημήτρης Β. Προύσαλης.
Η διεύθυνση είναι Καυκάσου και Λαζαράδων 2 στην Κυψέλη και πληροφορίες μπορεί κανείς να αναζητήσει στα τηλέφωνα του ναού, όπου είναι απαραίτητη η επικοινωνία (210-8218110).
Με το καλό να ανταμωθούμε ξανά στα πλαίσια και τούτου του Κύκλου.
Με την υποστήριξη της
Κυριακή 12 Απριλίου 2026
Πασχαλινές ευχές από τον Κένταυρο-Χρόνια Πολλά με Ειρήνη
Δευτέρα 6 Απριλίου 2026
Δυο αφηγήσεις- πασχαλινές αντανακλάσεις στην Ελληνική Επανάσταση (1821 & 1823)
Πρώτο Πάσχα της λευτεριάς (1821)- σ.149 της συλλογής
Τη
Μεγάλη Παρασκευή του 1821 ο Παπαφλέσσας πήγε στα Βέρβενα. Εκεί παρέα ο αρχιμανδρίτης Δικαίος, μαζί με
τους δεσπότες των Βρεσθενών Θεοδώρητο, του Έλους Άνθιμο και Μαλτσίνης Ιωακείμ,
βρέθηκαν στην ύπαιθρο καταμεσής του ελληνικού στρατού από τους επαναστατημένους
ραγιάδες, κι εκεί έψαλαν το «Χριστός Ανέστη». Ήταν 10 του Απρίλη. Τα μάτια όλων
άστραφταν, τούτο το Πάσχα ήτανε αλλιώτικο. Οι στρατιώτες, οι επαναστατημένοι ραγιάδες, που είχαν
ξεσηκωθεί πριν λίγους μήνες στα άρματα, αντί για λαμπάδες κράταγαν τα ντουφέκια
στο δεξί τους χέρι, σ’ εκείνο το πρώτο Πάσχα της Λευτεριάς…
Αρχική πηγή: Απομνημονεύματα συνταχθέντα υπό του Ν. Σπηλιάδου τ.Α Αθήνησιν, εκ του τυπογραφείου Χ. Νικολαΐδου Φιλαδελφέως 1851
Η παρούσα αφήγηση αποτελεί μια συγκινητική στιγμή στην ιστορία του νεότερου Ελληνισμού, αν κανείς αναλογιστεί πως πρόκειται για το πρώτο Πάσχα σε συνθήκες ελευθερίας μετά από τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς. Σκηνικό αποτελεί το ελληνικό στρατόπεδο στα Βέρβενα, στο ψηλότερο χωριό της ορεινής Κυνουρίας όπου οι επαναστατημένοι ραγιάδες συγκεντρώνονται έχοντάς το για έδρα και ορμητήριό τους.
Το
Πάσχα της Τζαβέλαινας (1823) σσ. 151-154 της συλλογής
Λένε πως κοντά στο Θιάκι,* ήταν ένα μικρό νησί που το λέγαν Κάλαμο. Εκεί στα 1823 κατέφευγαν αδύνατες ψυχές κυνηγημένες, για να γλιτώσουν από τα χέρια των Τούρκων. Στο νησί είχαν μαζευτεί Σουλιώτισσες, που απόμειναν δίχως πατρίδα μετά τους πολέμους με τον Αλή Πασά και τον Χουρσίτ. Ανάμεσα σ’ αυτές τις γυναίκες ήταν και μια ξεχωριστή, που το όνομά της ήταν ξακουσμένο ανάμεσα σε όλες τις Σουλιώτισσες. Ήταν λένε η Δέσπω, η γυναίκα του Φώτου του Τζαβέλα. Μια μέρα έφτασε στον Κάλαμο κακό μαντάτο, πως τα δυο παιδιά της Δέσπως, παλικάρια ολόκληρα, χάθηκαν στον πόλεμο. Όπως το είχαν συνήθειο στο Σούλι όλες οι γυναίκες άρχισαν τα ξεφωνητά, τα κλάματα και τα μαλλιοτραβήγματα.
Σε μια στιγμή πετάγεται πάνω η χαροκαμένη μάνα, η Δέσπω και λέει: «Πάψτε, ορέ γυναίκες! Οι γιοι μου πήγαν στο δρόμο του Χριστού. Σηκωθείτε. Να βάψουμε τ’ αυγά, γιατί Πάσχα έρχεται, κι είν’ αμαρτία, μπορεί να μας οργιστεί ο Θεός!» Οι άλλες από σεβασμό στη γυναίκα, σηκώνονται κι αρχίζουνε να κάνουν τις δουλειές τους και κρατούν με το ζόρι τα δάκρυα μέσα στα μάτια τους. Την ώρα που έκαναν το βάψιμο των αυγών, έρχεται άλλο μαντάτο, πως οι γιοι της Δέσπως δεν σκοτώθηκαν στον πόλεμο, παρά μονάχα ένας απ’ τους δυο λαβώθηκε αλαφρά. Η Δέσπω γονατίζει και λέει: «Δοξασμένη σου η χάρη, Χριστέ, που μου τους φύλαξες, μα εγώ πάντα τους έχω για Σένα και την Πατρίδα ξεγραμμένους…»
*Θιάκι: Ιθάκη
Πηγή:
Περιοδικό «Εστία» τόμος του έτους 1888
Η συγκεκριμένη αφήγηση αντανακλά την πεποίθηση που είχαν οι Σουλιώτισσες για την τύχη των αγαπημένων τους, των οποίων η ζωή ήταν αφιερωμένη στην πατρίδα και στη πίστη τους. Εδώ χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί, πως προκρίνεται η προετοιμασία για τον ερχομό του Πάσχα από τις θρηνητικές εκδηλώσεις που μπορούν να περιμένουν σε μια αρνητική είδηση που τελικά δεν επιβεβαιώθηκε.
Με την υποστήριξη της










.jpg)





